ထမင္းစားၿပီးတဲ႕အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္႕ကို အိမ္ေနာက္ကိုေခၚျပတယ္။ တပ္ရင္းမွဴးၾကည္႕ပါတဲ႕။ အကုန္လံုး ေကအန္ယူ၊ ေက်ာင္း သားေတြ။ ေက်ာင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြ ေပါ့ဗ်ာ။ ေကအန္ယူလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြ။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ျပည္တြင္းမွာေတြ႔ရင္ ခ်ေနတဲ႕ေကာင္ေတြ။ ေဒၚခင္ၾကည္က ေရွ႔မွာ စစ္တပ္ကိုထမင္းေကၽြးတယ္။ ေနာက္မွာ သူတို႔ကိုထမင္းေကၽြးတယ္ . . .
လက္နက္ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
လဲလွယ္ေသာ ကရင္ျပည္နယ္မွ ဦးေစာသမူဟဲ၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီးဟန္တင့္၊
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကက္စိန္၊ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေအးတို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး
အဖြဲ႕၀င္မ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ေနသည့္ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံု
ဗုိလ္မွဴးႀကီးရဲ႕ အရင္တုန္းက တပ္ထဲ
မွာလုပ္ခဲ့တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြရယ္၊ ေနာက္ သံအမတ္ႀကီး တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေတာ့
နယ္စပ္ကိစၥ၊ အဲဒါေလးေတြ ကၽြန္ေတာ္ သိခ်င္ပါတယ္။
တပ္မ ၂၂တပ္မမွဴးက
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္သိမ္း။ ဒုတိယတပ္မမွဴးက ဗုိလ္မွဴး ႀကီးေက်ာ္သူ။
အခုလက္ရွိေတာ့ ၀န္ထမ္းေရြးခ်ယ္ ေလ့က်င့္ေရး ဥကၠ႒ေပ့ါ။ သူတို႔နဲ႔
တြဲခဲ့ရတယ္။
ဘားအံမွာ တပ္မ ၂၂။ ဗိုလ္မွဴးႀကီးတို႔ အဲဒီအေျခအေနေတြ ေကာင္းေကာင္းသိ ေနတာေပါ့။
လက္ရွိ ကရင္ျပည္နယ္မွာ အလင္း၀င္တာ အားလံုးက
ဗကပဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ပိတ္လက္က်န္။ သခင္ သန္းထြန္းတို႔
ဗသိန္းတင္ရဲ႕အမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ ထား၀ယ္မွာရွိတဲ့ ဗကပအဖဲြ႕ေတြ၊ ေနာက္ဆံုးပိတ္
လက္က်န္ အဖြဲ႕ေတြ။
ဗကပ က်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆက္ျပတ္
ေနၿပီေလ။ လက္ရွိ တပ္က လူေတြက်ေတာ့လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သာ ေဆြးေႏြး
ေနတာကိုး။ေဆြးေႏြးမႈ ကလည္း စကား၀ိုင္း ေဆြးေႏြးမႈေလာက္ပဲ ရွိတယ္။
၈၈ အေရးအခင္းမွာ ဗကပလံုး၀ ကုန္သြားတယ္။
ေျပာရရင္ေတာ့။ ၈၈ အေရးအခင္းမွာ သူ႔ရဲ႕ သဘာ၀ အေလ်ာက္။ ၈၈ အေရးအခင္းမွာ ဗကပက
ေခတ္ရဲ႕စနစ္အရ ၿပီးစီးသြားတဲ့ သေဘာ။ သူ႕ရဲ႕ဇာတ္ လမ္းကၿပီးသြားတဲ့
သေဘာမ်ဳိး။ သုိ႔ေသာ္ ဗကပဆိုတဲ့ အမ်ဳိးက က်န္ေသးတယ္။ မူ၀ါဒအရ က်န္ေနတယ္။
စိတ္ဓာတ္ကလည္း က်န္ေနတယ္။ ဘယ္မွာ ေနာက္ဆံုးပိတ္ က်န္လဲဆိုေတာ့ ထား၀ယ္က
သခင္ဗသိန္းတင္ရဲ႕ အမ်ဳိးေတြေပ့ါ။ ဗကပလို႔ ဘယ္လုိသိရလဲ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔
စစ္ဆင္ေရး လုပ္တဲ့အခါ ထား၀ယ္မွာ တပ္ရင္းမွဴးနဲ႔ေပ့ါ။ ၁၉၉၄၊ ၉၅ ေလာက္က။
စစ္ဆင္ေရး လုပ္တဲ့အခါ က်ေတာ့ … ရြာေတြမွာ
ကၽြန္ေတာ္ စစ္ဆင္ေရး ၀င္တယ္။ ေက်ာက္ဖ်င္၊ မက်ည္းပင္တို႔ေပ့ါ။ အဲဒီစစ္ဆင္ေရး
၀င္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တု႔ိ ကတပ္ရင္းမွဴး ျဖစ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ရြာေတြေရာက္ရင္
အိမ္ဦးခန္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနတယ္။ ရဲေဘာ္ေတြ ကေတာ့ ေျခရင္းမွာ ေနတယ္။
အိမ္ဦးခန္းမွာ ဘုရားစင္ေတာ့ ရွိတယ္။ ဘုရား မေတြ႕ဘူး။ ဘုရားစင္ကေတာ့
အိမ္တို္င္းလိုလုိ ေတြ႕တယ္။ ေက်ာက္ထရံ၊ မက်ည္းစင္ အဲဒီရြာ တစ္၀ိုက္မွာေပါ့။
ကၽြန္ေတာ္တို႔က သာမန္ပဲ ထင္တာေပါ့။
ဆင္းရဲလို႔ ဘုရားမရွိဘူးလို႔ ထင္တာေပါ့။ တိုက္ပြဲေတာ့ သိပ္မျဖစ္လိုဘူး။
အဲဒီဘက္က အဖြဲ႕ေတြလည္း တိုက္ပြဲျဖစ္ရင္ နည္းနည္းပါးပါးပဲ ေရွာင္သြားတယ္။
တိုက္ ပြဲ မျဖစ္လိုတဲ့ အခါက်ေတာ့ ျဖစ္ရင္လည္း ပစ္ခတ္မႈ အနည္းငယ္ျဖစ္တယ္။
အဲဒီမွာ ရွိတဲ့ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို
တိုက္ခိုက္တဲ့အခါ သူတို႔က အရမ္းမတိုက္ဘူး။ ၾကည့္ေနတယ္။ ေနာက္က်ေတာ့မွ
ရြာေတြကို ေမးတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ဘုရားစင္ ရွိၿပီးေတာ့ ဘုရားမရွိလဲလို႔
ေမးတယ္။
ဒီကနယ္ေျမခံ မႀကိဳက္ဘူးတဲ့။ ဘုရားထား
အေရးယူတဲ့ သေဘာမ်ဳိးပဲ။ အဲေလာက္မွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သေဘာေပါက္ သြားတယ္။
ဒါကကြန္ျမဴနစ္ကုိပဲ ကိုးကြယ္တယ္။ ဘုရား မကိုးကြယ္ဘူး။ သေဘာေပါက္သြားတဲ့
အခါမွ ဗကပကို သိသြားတယ္။ အဲဒီမွာရွိတာ အရင္တုန္းကေတာ့ မြန္ေသာင္းက်န္းသူ
ရွိတာေပ့ါ။ မြန္ေသာင္းက်န္းသူက ေနာက္ ဂ်ီ၀မ္းျဖစ္တဲ့ အခါမွာ သူတို႔ႏွင့္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးလိုက္ပါတယ္။
အဲဒီအဖြဲ႕ေတြႏွင့္ ေနာက္ဘယ္မွာ သြားေတြ႕လဲ
ဆိုေတာ့ နတ္အိမ္ေတာင္ရြာေပ့ါ။ အဲဒီရြာမွာ အရင္တုန္းက ျပည္ေျပး အဖြဲ႕ပဲ
ရွိတယ္။ ဦးႏုေခတ္တုန္းက ျပည္ေျပးေပ့ါ။ ျပည္ေျပးေခတ္က အမတ္ေတြ ရွိတယ္။
အဲဒီရြာမွာ တပ္ကအျပည့္။ တပ္က အိမ္ေတာင္ မေဆာက္ရ ေသးဘူး။ အဲဒီ အေပၚကို
တက္သြားၾကည့္တဲ့ အခါ နတ္ အိမ္ေတာင္ကို တက္တိုင္း တက္တုိင္း
တုိက္ပြဲျဖစ္ၿပီး ေကအန္ယူႏွင ့္ေပါ့ေလ။ ရိကၡာပို႔ရင္လည္း ကုိယ့္ဘက္က လူေတြ
အက် အ႐ံႈး မ်ားတယ္။ နတ္အိမ္ေတာင္ကို သံုးလတစ္ႀကိမ္ စစ္ေဆးေရး တာ၀န္ထမ္း
ေဆာင္တဲ့အခါ က်ေတာ့ ကိုယ့္ဘက္က အက်အ႐ံႈးမ်ားတယ္။ ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ့
ရိကၡာကို သိပ္မတင္ေတာ့ဘဲ ၀ယ္စားတယ္။ ထုိင္းကေနၿပီး ၀ယ္စားတယ္။
ဦးႏုေခတ္တုန္းက အမတ္ေတြရွိတယ္။ ေဒၚခင္ၾကည္
ဆိုတာ ရွိတယ္။ သူတို႔ ေခၚတာ ျပည္ခ်စ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခၚတာ
ျပည္ေျပးေပ့ါဗ်ာ။ ရိကၡာကို ၀ယ္စားရင္း၊ ၀ယ္စားရင္းႏွင့္ ဦးႏုေခတ္က
ျပည္ခ်စ္ အဖြဲ႕ေပ့ါ။ သူ တို႔ႏွင့္ ခင္လာတယ္။ သူတို႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ
ဘာေမးလဲဆိုေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ ေကအန္ယူေတြ၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အဖြဲ႕ကို ဘာလို႔
တုိက္တာလဲတဲ့။ မတိုက္ဘဲ အတူေနလုိ႔ မရဘူးလားတဲ့။ ေဒၚခင္ၾကည္က ေမးတယ္။
ျပည္ခ်စ္ အမတ္ေပါ့ဗ်ာ။ နတ္အိမ္ေတာင္ ရြာထဲမွာ ေနတယ္။
သူ႔သမီးေတြလည္း ထုိင္းနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး
ထုိင္းလိုလို ျဖစ္ေနၿပီ သူတို႔က။ သုိ႔ေသာ္ ဗမာဆိုတဲ့ သံေယာဇဥ္၊
ျမန္မာႏုိင္ငံသား ဆိုတဲ့ သံေယာဇဥ္ ခင္ၾကတာေပ့ါ။ သူကေမးတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔
မေခၚတာလဲ။ ေခၚလို႔ ဘယ္လုိ လုပ္ရမလဲ။ အဘြား ေဒၚခင္ၾကည္။ ေခၚဖို႔ မေျပာႏွင့္။
ေတြ႕တာနဲ႔ တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္။ ဗမာျပည္ကို နတ္အိမ္ ေတာင္ ကေနၿပီးေတာ့
ေအာက္ကို ဆင္းၿပီး ကေလးေအာင္းရြာကို ရိကၡာျပန္ယူရင္ ႏွစ္ေယာက္သံုးေယာက္
က်တယ္။ ဆယ္ေယာက္ေလာက္ ဒဏ္ရာ ရတယ္။
အဲလိုျဖစ္ေတာ ့ကၽြန္ေတာ္ ရိကၡာျပန္ယူလို
႔မျဖစ္ဘူး။ အက်အ႐ံႈးခံၿပီး လုပ္ရတယ္။ တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္။ ႏွစ္ဖက္လံုး
က်မွာပဲ။ ေတြ႕လုိ႔မရဘူး။ ဘယ္လုိလုပ္ ေတြ႕လုိ႔ရမလဲ။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚခင္ၾကည္က
သူ႔အိမ္ကို လာခဲ့ပါ တပ္ရင္းမွဴးတဲ့။ အဲဒီရြာထဲ ေရာက္ရင္ အၿမဲတမ္း သြားေနတာ။
ထုိင္းတပ္ ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခင္တယ္။ လူလည္း ခင္၊ တပ္လည္း ခင္ေတာ့
ဒီလုိပဲ ေစ်း၀ယ္ သြားလာ ေနၾကတာေပ့ါ။
ေဒၚခင္ၾကည္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္ေရွ႕မွာ
ထမင္းေကၽြးတယ္။ ထမင္းစားၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္ေနာက္ကို
ေခၚျပတယ္။ တပ္ရင္းမွဴး ၾကည့္ပါတဲ့။ အကုန္လံုး ေကအန္ယူ၊ ေက်ာင္းသားေတြ။
ေက်ာင္းသား လက္နက္ကိုင္ေတြ ေပါ့ဗ်ာ။ ေကအန္ယူ လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕ေတြ။
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ျပည္တြင္းမွာ ေတြ႕ရင္ ခ်ေနတဲ့ ေကာင္ေတြ။ ေဒၚခင္ၾကည္က
ေရွ႕မွာ စစ္တပ္ကို ထမင္းေကၽြးတယ္။ ေနာက္မွာ သူတို႔ကို ထမင္း ေကၽြးတယ္။
သူကေျပာျပတယ္။ တပ္ရင္းမွဴး ေခ ၾကည့္ပါ။
ရွင္တို႔က အစ္ကိုႀကီးေတြ ပဲတဲ့။ ဒီဘက္က လူေတြက ညီေလးေတြ ပဲတဲ့။
ေခၚၾကည့္ပါတဲ့။ ဒါကေတာ့ သူ႕ရဲ႕ စကားအရေပ့ါ။ သိပ္ေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး
ထင္တယ္လို႔ ေျပာျပတာေပ့ါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခၚခြင့္ေတာ့ မရွိဘူး။ သို႔ေသာ္
ေခၚၾကည္မယ္။ စၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ေခၚၾကည့္တယ္။
ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ဗကပအဖြဲ႕ ေပ့ါဗ်ာ။ အရင္ ၄၁၀ တပ္ရင္းမွဴး
ဗုိလ္မွဴးရဲျမင့္ သူကေနၿပီး စၿပီးေခၚတာေပ့ါ။ အဲဒီမွာ ဗကပက ထြန္းလြင္အဖြဲ႕၊
ခ်စ္လြင္ အဖြဲ႕။ အဲဒီအဖြဲ႕လူ ၉၅ ေယာက္ စခန္းထဲ ၀င္တယ္။ ၀င္ေတာ့
သြားႀကိဳတယ္။ သြားႀကိဳၿပီးေတာ့ ကုလား ေအာ္ကို ေခၚလာ ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ၉၅ေယာက္
သည္ မာရံ၊ ေက်ာက္ထရံထဲမွာ ဘုရားကိုမထားဘဲနဲ႔ ေနတဲ့အဖဲြ႕။ သူတို႔က ဗကပ လို႔
အမည္မခံဘူး။ ထား၀ယ္ မ်ဳိးခ်စ္တပ္မေတာ္၊ ေဒၚခင္ၾကည္ေျပာလို႔ စေခၚၾကည့္တာ။
ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံတယ္။
ေနာက္ တပ္ရင္းမွဴးက ေနၿပီးေတာ့ ရလကကို
ဂ်ီ၀မ္းႏွင့္ ေျပာင္းတယ္။ ေျပာင္း ဘာေတြ႕လဲ ဆိုေတာ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ
ႏုိင္ထင္၊ သူတိ႔ုရဲ႕ ကာကြယ္ေရးက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႏုိင္ တို႔ေပ့ါ။
ကိုေအာင္ႏုိင္ နဲ႔ေတာ့ တိုက္ပြဲ ၁၀ပြဲေလာက္ တိုက္ဖူးတယ္။ မ်က္ႏွာ
မျမင္ဖူးဘူး။ အသံတို႔၊ စက္ထဲမွာေတာ့ ခဏခဏ ေတြ႕ဖူးတယ္။ ဒီအဖဲြ႕ေတြကို
ဂ်ီ၀မ္းျဖစ္တဲ့ အခါမွာ မြန္အဖြဲ႕ေတြေပ့ါ။ မြန္ျပည္သစ္ပါတီကို ဘုရားသံုးဆူက
ကၽြန္ေတာ္ လူကိုယ္တုိင္ သြားေခၚတာ ရွိတယ္။
ဒီေကာင္ေတြ အစည္းအေ၀းလုပ္ဖို႔ က်ေတာ့
ရံဖန္ရံခါမွာ ကုန္သည္ေတြရဲ႕ ကားႏွင့္ ေမွာင္ခိုပံုစံႏွင့္
အသြင္ဖမ္းၿပီးေတာ့ ကုန္သည္ ေပ့ါဗ်ာ။ ဟုိတုန္းက ေမွာင္ခိုေပါ့။
ကုန္သည္ပံုစံႏွင့္ ဂ်စ္ကားေတြႏွင့္ ရေအာင္ ေခၚၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္
ေဆြးေႏြးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဂ်ီ၀မ္းေပ့ါ။ ေဆြးေႏြးတယ္ ျပန္ပို႔တယ္။ ေအာင္ႏိုင္
လည္းပါတယ္။ ႏုိင္ထင္ ပါတယ္။ ႏုိင္ေရာ ဆက္ပါတယ္။ ႏုိင္စိုးျမင့္ ပါတယ္။
ဒီအဖြဲ႕ေတြႏွင့္ ေခၚၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးတယ္။ သံုးေလးခါေလာက္ ေဆြးေႏြးတယ္။
တိုင္းမွဴး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကက္စိန္ကို တင္ျပတာေပါ့။
ေနာက္တစ္ႀကိမ္ သူတို႔ဘာေျပာလဲ ဆိုေတာ့
ကားနဲ႔ မျပန္ဘူးတဲ့။ ၾကာအင္းဆိပ္က ေနၿပီးေတာ့ စက္ေလွနဲ႔ ျပန္မယ္တဲ့။
ေအာင္ႏုိင္က ေျပာလာတယ္။ သူ႕ရဲ႕ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ႏုိင္ေပါ့။
ကိုေအာင္ႏုိင္ ျဖစ္မလားလို႔။ ခင္ဗ်ား အာမခံလားလို႔။ သူက ကၽြန္ေတာ္
တာ၀န္ခံတယ္တဲ့။ ေကအန္ယူက သတင္းရထားၿပီ။ ရြာေရာက္ေတာ့ ေကအန္ယူက
၀ိုင္းပစ္တယ္။ ပစ္တဲ့ အခါ သူကလွမ္းေအာ္တယ္။ ဗမာလိုပဲ။ မိတ္ေဆြလို႔ ေအာ္တယ္။
ေကအန္ယူက မင္းတို႔ မိတ္ေဆြမဟုတ္ဘူး ရန္သူကြ ဆိုၿပီးေတာ့ ျပန္ခ်တဲ့အခါသ
ူတို႔ ျပန္ၿပီးေတာ့ ခ်ရတာေပါ့။
သို႔ေသာ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က
ဂ်ီ၀မ္းျဖစ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ေတာင္ေပါက္ ဆိုတဲ့ရြာမွာ တပ္ရင္းတစ္ခု
ေထာက္ထားတယ္။ တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ ကယ္ဖို႔အတြက္ေပါ့။ ဆြဲထုတ္ဖို႔။
တိုက္ပြဲျဖစ္ေတာ့ ဆြဲထုတ္လို႔ ျပန္ရသြားတယ္။ ကိုေအာင္ႏုိင္ ခင္ဗ်ား
အာမခံလို႔ ခင္ဗ်ား သြားတာေနာ္။ ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ ခင္ဗ်ား။ ခင္ဗ်ား တာ၀န္လို႔။
ဂ်ီ၀မ္းႀကီး ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲလိုျဖစ္မယ္ မထင္လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။ ဒါကေတာ့
ေဆြးေႏြးတာေပ့ါ။ ဂ်ီ၀မ္း ကာလမွာ မြန္ျပည္သစ္ပါတီႏွင့္ ေနာက္တစ္ခါ ႏုိင္ထင္က
ဒုဥကၠ႒၊ ႏုိင္စိုး၊ ႏုိင္ေရာဆက္ အားလံုးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေဆြးေႏြးခဲ့တာ။
လက္နက္နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္တာေပ့ါ ဘုရားသံုး ဆူမွာေလ။
ႏုိင္ေရႊက်င္က ေလယာဥ္ပံ်နဲ႔၊
ေမာ္လၿမိဳင္ကို အထူးရထားနဲ႔ ေခၚတယ္။ အဲဒီ အခမ္းအနား လုပ္တဲ့ အခ်ိန္ မွာလည္း
မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၊ မြန္အဖြဲ႕ေတြေပ့ါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ႐ိုး႐ိုးသားသား ပဲေလ။
မြန္အဖြဲ႕ မွာလည္း ႏုိင္သက္လြင္၊ ဦးဂ်မန္း တို႔ေပ့ါ။ မြန္ရဲ႕နာမည္ႀကီး
ပုဂိ္ၢဳလ္ေတြေပ့ါ။ သူတို႔အိမ္မွာ ႏုိင္ေရႊက်င္ကို ထားၿပီးေတာ့ ကဲဒါဆိုရင္
ခင္ဗ်ားတို႔ မြန္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ မိဘေတြပဲ ကန္ေတာ့ၾက ဆိုၿပီးေတာ့
ကန္ေတာ့ခိုင္း လိုက္တယ္။ မြန္ေတြ အားလံုးကို။ သူက တစ္ခ်ိန္တုန္းက
လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္း ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္။ ေတြ႕ရင္ တိုက္မယ့္ပဲ။
သူတို႔က ဒီလို ေခၚၿပီးေတာ့ ေလးေလးစားစား
ဆက္ဆံလိုက္တဲ့ အခါမွာ မြန္လူမ်ဳိးကလည္း သူတို႔ အေပၚ ယံုၾကည္လာတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚလည္း ယံုၾကည္လာတယ္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္
သံေတာ္ဆင့္
0 comments:
Post a Comment